เมื่อผมมีความสุข ภาค 1 ตอน 19

เมื่อผมมีความสุข ภาค 1 ตอน 19 (cope)


 26 ธันวาคม 2547 ปลายเดือนธันวาคมแล้วแต่ทำไมอากาศถึงยังร้อนอยู่?? ผมคิดขณะลงจากรถประจำทาง เดินเข้าตึกเรียนเรียนหนังสือตามปกติเหมือนเช่นเคย ปีใหม่ใกล้เข้ามาแล้ว อีก4วันซึ่งรวมวันนี้ด้วยมหาลัยจะหยุดให้ในตอนสิ้นปี ………………….. คาบ1-3ของเอกผมเรียนร่วมกับเอกบริหารธุรกิจปี 1 ที่ว่า
กันว่ามีสาวสวยน่ารักเยอะแยะไปหมด ระหว่างรออาจารย์เข้ามาสอน พวกผู้ชายในเอกผม สอดส่ายสายตามองกลุ่มสาวๆบริหารจนแทบ ไม่ลุกไปทำอะไรกันเลย อย่างว่าผู้หญิงที่อยู่เอกเดียวกับเราถึงหน้าตาจะพอดูได้ แต่เอาไปเทียบกับสาวคณะอื่นแล้วยังน่ารักน้อยกว่า มีที่สวยกว่าพวกหน่อยคือ เก๋กับสาว กระนั้นก็รู้ๆกันว่าเก๋มีแฟนแล้ว ส่วนสาวเธอชอบและคบกับ ผมอยู่จึงไม่มีที่ว่างให้พวกชายหนุ่มทั้งหลายอีก โดยนอกจากเชนแล้วไม่มีใครรู้เรื่องเกี่ยวกับทางบ้านของผมมากไปกว่ามัน ผมกำลังนั่งเหม่อๆอยู่มันเข้ามายืนใกล้ๆอีกแล้ว อายุยืนจริงๆ………….. “บอล เราไปเปลี่ยนบรรยากาศกันบ้างไหมวะ” เชนเพื่อนรักเพื่อนชั่วมานั่งกระซิบข้างๆผม “บรรยากาศอะไรหรอ………” “ไซด์ไลน์ ๆๆ เรา2คนไปอ๊อฟสาวๆมานอนกอดเล่นฉลองสิ้นปีกันเถอะ………..” “ไอ้ส้นตีน…………….. วันๆนอกจากเรื่องใต้สะดือ มึงเคยคิดอะไรที่มันสร้างสรรค์บ้างไหมเนี่ย” “แหม……..คบกันมาตั้งนาน………มึงก็รู้ว่ากูเป็นคนยังไงนี่นา อีกอย่างกูน่ะเลิกกับแอมไปแล้ว ว่าง ว่ะ ว่าง….โสด เว้ย โสด” มันร่าเริงขึ้นม้าก …..ร่าเริงมากจนน่าหมั่นไส้ ไอ้ที่มันบอกว่าร้องให้เพราะแฟนทิ้งนี่มันจริงหรือเปล่าวะ ??…………………………………………… ตั้งแต่ผมเข้าเป็นแนวร่วมแสดงการเย็ดสวิงกิ้งแบบ ชาย2หญิง1 เพื่อระบายความแค้นของไอ้เชน มันเพิ่งจะผ่านมาได้ไม่นานแต่ผมรู้สึกยังกับว่ามันผ่านมาเป็นเดือน ยังจำได้ไม่ลืมช่วง 2-3วัน ก่อนผมต้องเสียน้ำในตัวไปตั้งหลายยก อุตสาห์พักฟื้นตัวมาได้2วัน มันจะเอาอีกแล้ว?? ไม่รู้ว่าเวลาเจอแอมแล้วผมจะทำยังไงกัน…….เชนเล่าให้ผมฟังว่าเมื่อวาน มันลองโทรไปหา “แม่ง….. ไม่ยอมคุยรีบวางสายเลยว่ะ………” “มึงทำกับเขาแบบนั้น ถ้าเขายังคุยด้วย กูว่าเขาผิดปกติแล้วโว้ย……….” “กูทำแค่นั้นถือว่าดีนักหนาแล้ว……….”มันยังสาธยายความชั่วเป็นความดี ไม่หยุดปากและพูดต่อ “แสดงว่ายัยแอมคงไม่ได้เอาเรื่องไปบอกใคร มึงหายห่วงได้เลย อย่างน้อยยัยนั้นต้องอายน่ะแหละ” “แต่ถ้าเขาชิงลงมือก่อน เราน่ะแหละจะไม่รอด…………….” ผมมาคิดทบทวนถึงตรงนี้แล้วรู้สึกไม่สบายใจ ที่ทำกับแอมแบบนั้น ถามไอ้เชนเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผมได้รับคำตอบว่าไม่ต้องไปกังวล…….. ถ้าเกิดแอมคิดแจ้งตำรวจ มันจะเอาภาพแอมตอนร่วมเพศในมือถือลงในอินเตอร์เน็ตซะเลย แถมไม่มีการปิดหน้าปิดตา เผยแพร่ไปทั่วโลก…ไอ้เชนนี่………….ไม่รู้ว่ามันเป็นปีศาจมาเกิดกัน หรือเปล่า ส่วนผมละ?ทำไปได้ยังงาย………ต้องมานั่งผวาว่าจะโดนเอาคืนยังไงบ้างและ เมื่อไหร่…….. คราวนี้อีกจากแบบรุมมันจะหาเรื่องชวนผมลองสาวไซด์ไลน์อีกแล้ว………….. แต่ผมไม่ค่อยรู้เรื่องสาวไซด์ไลน์มากนัก จึงอยากจะลองความรู้ไอ้เชนสักหน่อย เลยถามมันไปว่า “เอ้าๆ ………….แล้วไอ้ไซด์ไลน์ของมึงนี่มันเป็นยังไง” “เอ้ย…สนใจแล้วใช่ไหมล่า…..” “ป่าว กูก้อแค่อยากรู้ว่ามึงไปรู้จักอะไรแบบนี้ที่ไหน………” มันเริ่มเล่ารายละเอียดต่างๆ ผมนั่งฟังอย่างตั้งใจ ไม่ได้คิดจะไปกับมันหรอกครับ เพียงอยากทราบไว้เป็นการประดับความรู้เท่านั้น…… สุดท้ายผมถามมันว่าแล้วเวลาไปต้องทำยังไง ติดต่อกับใครบ้าง และจะไปหาได้ที่ไหน………….. “ของแบบนี้ต้องติดต่อผ่านคนกลาง……กูน่ะรู้จักเอเยนต์…….ถ้ามึงสนใจ ก็ไปกับกูเลย” “เท่าไหร่ละ” “กูยังไม่แน่ใจนะ ต้องลองคุยกับเค้าก่อน” “งั้นกูม่ายละ ………แพงแน่ๆเลย…เสียดายเงิน” “เฮ่ย….ไปกับกูหน่อยซี่ ที่ชวนนี่เพราะเห็นมึงซี้กับกูนะ…………” “มึงนี่เนาะ หาย…….จะหาเรื่องติดโรคก็เรื่องของมึงเถอะ กูไม่เอาด้วย…………” “แหม ถือว่ามีพี่น้องสุดสวยอยู่แล้วใช่ไหมละ น่า…….ไปเป็นเพื่อนกูหน่อย เปลี่ยนบรรยากาศน่ะมึงเข้าใจไหม” มันพยายามโน้มน้าวให้ผมไปกับมัน ก่อนที่เรา 2 คนจะพูดอะไรต่อ……..เห็นอาจารย์เดินมาพอดี “โอ้ อาจารย์มาแล้ว” “เดี๋ยวมาคุยกันอีกนะโว้ย” ไอ้บ้านี่ ยอมรับเลย ………..กูมาคบหากับมันได้ยังไงวะ หาเรื่องอะไรก็ไม่รู้มาให้กูเดือดร้อนเงินใน กระเป๋าเรื่อย ผมมองหน้าพร้อมกับด่ามันในใจ ขณะที่นั่งเรียน เพื่อนผมมันไม่ได้ฟังอาจารย์สอนร้อก มันเอาแต่ส่งสายตาหาสาวคนโน่นคนนี้ตลอด แล้วมันก็สะกิดผม…………… “เฮ้ย…..บอล……….. มึงดูสาวคนนั้นสิวะ น่ารักโคตรๆเลยว่ะ” ผมชักรำคาญแต่เหลือบมองสาวที่เชนบอกเหมือนกัน ซึ่งผู้หญิงคนนั้นน่ารักอย่างที่มันว่าจริงๆ “ชื่ออะไรน้า……..ไม่ได้กูต้องรู้ชื่อเขา” ไอ้เชนฉีกกระดาษออกเขียนอะไรสักอย่างลงไปในนั้น “มึงจะทำอะไร………..” พอมันเขียนเสร็จ รีบส่งกระดาษให้เพื่อนในห้องผม “เอ้ย ติ………. มึงส่งกระดาษให้ผู้หญิงตรงนั้นหน่อย ให้สาวผมยาวหยิกๆน่ะ” กระดาษถูกส่งถึงมือสาวๆเอกบริหารอย่างรวดเร็ว เห็นพวกเธอหัวเราะคิกคักกันเบาๆ บางคนมองมาที่พวกผม “มึงเขียนอะไรให้เขาน่ะ” กูเขียนว่า “อยากทำความรู้จัก คุณคนสวยชื่ออะไรหรือครับ ลงท้าย เอกคเชนทร์ สัตวศาสตร์47” “ไอ้สัดเอ้ย…….. ไอ้ห่าจิก มึงเอาชื่อกูไปอ้างทำไมวะ” “น่าๆ นิดหน่อยเอง…เขาตอบมาแล้วเว้ย ……..ไหนๆ ส่งมาให้กู…”ไอ้เชนรีบคลี่กระดาษออกอ่าน (ถ้าอยากรู้ชื่อ จงลุกขึ้นยืนแล้วถามออกมาดังๆ เราถึงจะยอมบอกชื่อให้) “แป่วว… ใครจะไปกล้าวะ ขืนทำ….ได้โดนอาจารย์ตะเพิดพอดี” “สมน้ำหน้ามึง………..ฉิบหาย……….เอากูมาอ้างดีนัก…….” ………………………………………………………………………… ก่อนจะเลิกเรียน ผมโดนไอ้เชนถามถึงเรื่องที่ไปตรวจเลือดเมื่อวันก่อน และเป็นประจำทุก3เดือน “ผลตรวจเป็นยังไงวะ………. มึงเป็นเอดส์ป่าว” “เอดส์พ่อมึงสิ จะพูดดังหาหอกอะไรวะ เดี๋ยวคนอื่นได้ยินกันพอดี…”ว่าแล้วผมหันไปมองรอบๆ มีเพียงสาวเอกบริหารคนหนึ่งอยู่ใกล้ๆเท่านั้นแต่เธอคงไม่สนใจและไม่ได้ยิน มั้ง……ผมกระซิบบอกมันต่อ “ผลเป็นลบเว้ย กูน่ะระดับไหนแล้ว ป้องกันตลอด ไอ้สาดดด…..” “ล้อเล่นน่า อย่างมึงไม่เป็นง่ายๆหรอก ความจริงกูก็ตรวจมาเหมือนกัน” … เลิกเรียนผมรีบแวบจากไอ้เชนกลับบ้านทันที อารามรีบร้อน ผมเดินไปชนกับสาวคนนั้นที่เรียนเอกบริหารอีกครั้ง หล่อนไว้ผมยาวแต่มัดผมเอากิ๊ฟหนีบ ผิวขาวตัวสูง หน้าอกนูนเด่นเป็นกระเปาะ นุ่งกระโปรงจีบยาวสีกรมท่าของปี1 คลับคล้ายคลับคลาว่าจะอยู่ในกลุ่มสาวๆที่ได้รับโน้ตจากไอ้เชน “อ่ะ…ขอโทษครับ” “ไม่เป็นไรคะ” สาวคนนั้นยิ้มตอบ ผมพยักหน้าให้และรีบเดินกึ่งวิ่งออกไป จนไม่ทันมองหน้าเธอถนัด เพราะเอาแต่รีบเดินไปในลิฟท์ แต่พอรู้ว่าเธอคงจะเป็นผู้หญิง หน้าตาน่ารักคนหนึ่งเลยทีเดียว … 3วันจากนั้น วันที่ 29 ธันวาคม……….. ตอน5โมงกว่าๆ ผมนั่งที่ม้านั่งในสนามหน้าบ้านพร้อมกุนและสา เรานั่งคุยอะไรต่ออะไร เรื่อยเปื่อย จนถึงข้อความสุดท้ายที่เราสนทนากัน “บอล ปีใหม่นี้ไปเที่ยวไหนกันดีละ” “กุน…… ปีใหม่น่ะคนเยอะ อุบัติเหตุก็เยอะ จะไปเที่ยวทำไม อยู่บ้านเราแหละดีที่สุด……” “เอ้อ ใช่เลย…บอลพูดถูกแล้ว ปีใหม่นอนคลุกอยู่กับบ้านดีกว่า” “เชอะ………. เข้ากันดีเชียวนะ 2 คน แต่ได้ยินว่าพ่อกับแม่จะพาพวกเราไปเยี่ยมไหว้ปู่กับย่า……” “…………………………” ผมไม่ตอบอะไรแต่พอได้ยินว่าปีใหม่จะไปหาปู่กับย่า…………. “เป็นอะไรหรือบอล หน้าขมวดเชียว……..” “อ๋อ….ไม่มีอะไรหรอก” พูดเสร็จผมเดินกลับเข้าบ้าน ไปแต่งตัวที่ห้อง เตรียมออกไปข้างนอกด้วยความไม่สบอารมณ์อะไรบางอย่าง?? 2สาวพี่น้องขอไปด้วย ผมบอกว่าไปหาเชนทั้งที่ความจริงผมจะไปเที่ยวคนเดียวเท่านั้น…… … ตอนหัวค่ำประมาณ1ทุ่มกว่าๆ ผมออกมาหาข้าวกินและเดินดูของที่ตลาดไนท์บาซาร์ กินเสร็จ กะว่าจะเดินดูของหาซื้ออะไรไปฝากกุนกับสา แต่เดินไปเดินมาจนสุดตลาด ไม่เห็นมีอะไรน่าถูกใจ เลยจะกลับ พอหันตัวกลับเท่านั้น ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งยืนตระหง่านเบื้องหน้าผม เอ๊ะ เธอเป็นใครกันน่ะ?? ผมมองใบหน้าไม่ถนัด เพราะเธอใส่แว่นตาดำ แถมผมยังยาวปรกหน้าด้วย แต่เท่าที่ดู ผู้หญิงคนนี้หน้าตาคงจะใช้ได้เลย ผิวขาว สูงโปร่งราวๆ 165ซม. หน้าอกหน้าใจ คงไม่ต่ำกว่า 34 แต่งตัวใส่เสื้อเชิ้ตแบบของผู้หญิงสีเขียวอ่อน นุ่งกางเกงยีนส์ได้สัดส่วน สะพายกระเป๋าถือใบเล็กๆ เธอมองหน้าผมพร้อมเอ่ยเสียงออกมา “พี่……..ไปนั่งดื่มด้วยกันไหมคะ” “หา …………..”ผมหันไปมองข้างหลัง……ไม่มีใครนี่หว่า ผมเอานิ้วชี้ตัวเอง “ผมหรอ…..” “อื้อ… พี่น่ะแหละค่ะ” “เอ่อ ……แล้วคุณเป็นใครละครับ” “น่า… พี่อย่าสนใจเลย….จะไปหรือเปล่าละ หนูจะไปนั่งที่ร้านนั้นถ้าสนใจก็ตามมาได้…………” สาวสวยคนนั้นพูดจบหันหลังเดินนำหน้าไป…………….. ผมยืนคิด เอ………..จะเป็นแก๊งค์รูดทรัพย์ป่าววะ แบบพาเดินไปที่เปลี่ยวๆแล้วพาเพื่อนมาทุบหัว ปลดเอาทรัพย์ ไปขาย…………………………ผมลังเลอยู่ชั่วครู่ คงจะไม่น่า …………พอดีกำลังเซ็งๆด้วย ลองดู…………… ถ้าเห็นท่าไม่ดีค่อยรีบเผ่น คิดแล้วผมจึงเดินไปหาสาวน้อยที่เพิ่งจะคุยกัน เป็นครั้งแรกแต่กำลังจะไปนั่งดื่มด้วยกัน ที่ร้านนั้นหล่อนนั่งดื่มน้ำอัดลมรออยู่แล้ว พอเห็นผมก็ยิ้มให้ “หนูนึกอยู่แล้วว่าพี่ต้องมา………..ดื่มอะไรดีคะ……..เบียร์ไหม” “ผมดื่มไม่เก่งน่ะ” ผมแกล้งบอกทั้งๆที่จริงน่ะดื่มเก่งจะตาย “ดื่มไม่เก่งก็ไม่ต้องก็ได้ ……….เดี๋ยวเมา” “งั้นผมเอาน้ำอัดลมดีกว่า……เฮ้….น้อง…..โค้กเล็กขวด……” ถึงตรงนี้เธอถอดแว่นดำออก ผมได้เห็นหน้าเธอ อื้อหือ น่ารักใช้ได้เลย ถึงจะเอาผมปรกหน้าไว้ซีกหนึ่งก็เถอะ ผมยาวสลวยถึงกลางแผ่นหลัง คิ้วคม ตากลมโต ริมฝีปากสีแดงจากลิปสติก เธอแต่งหน้าซะสวย จนคนรอบๆแอบเหลียวมอง ผมมองดูแล้ว……ถึงไม่ต้องแต่งหน้าก็ยังดูสวยน่ารักเลย “คุณชื่ออะไรหรือครับ” สาวงามตรงหน้าได้ยินคำถามผมจึงเอนหลังพิงเก้าอี้ก่อนจะตอบ “ชื่อนั้นสำคัญไฉน………… บางครั้งคนเราก็รู้จักร่วมงานกันได้โดยไม่ต้องรู้ชื่อแซ่….จริงมั้ยคะ” “อืม…….. จริงสินะ” โดนตอกกลับมาแล้วไง หล่อนมองหน้าผมอีกครั้ง “………เอาเป็นว่าพี่เรียกหนูว่าบุศละกัน” “บุศหรอ………. ผมชื่อบอลนะครับ” “คะ พี่…บอล” เธอยิ้มนิดๆพร้อมเรียกผมว่าพี่บอล ผมกับบุศนั่งคุยกัน ท่ามกลางผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา เรื่องราวที่คุยกันเป็นเรื่องทั่วๆไป แต่ผมพยายามถามว่าเรียนที่ไหน บ้านอยู่ที่นี่หรือเปล่า บุศเธอพยายามเลี่ยงไม่ตอบคำถาม ผมจึงไม่กล้าซักไซ้เธอต่อ บุศสั่งข้าวมากิน ผมบอกกับเธอว่ามื้อนี้ผมเลี้ยงเอง “ขอบคุณคะ” หล่อนตอบรับความเป็นสุภาพบุรุษของผมเสียงใส ทานเสร็จเรานั่งคุยกันอีกพักหนึ่ง จนกระทั่ง บุศเอื้อนเอ่ยคำพูดนี้ออกมา “พี่…ไปกันได้หรือยัง?” “หา ………..”…….เฮ้ยหรือว่า…..”ไป….ไปไหนเหรอครับ” บุศลุกจากฝั่งตรงข้ามมานั่งเก้าอี้ข้างๆ ผมพร้อมกับพูดพอให้ได้ยินกัน 2 คน “ที่ๆมีเราแค่2คนตามลำพัง………..” เสียงของเธอเบาเหมือนลอยตามลมมาเข้าหูผม……….หวาย…..หรือว่าเธอเป็น พวกรูดทรัพย์จริงๆ “เอ่อ คือ ผมขอบอกตรงๆเลยนะ…………….”และผมได้บอกสิ่งที่กังวลอยู่ในใจให้บุ ศรู้ “อ๋อ ….พี่คิดว่าบุศเป็นพวกโจรหรือ ………….ไม่ใช่หรอกคะ หนูไม่อยากเอาคุกมาเป็นที่นอน..” แล้วบุศก็หัวเราะคิกๆ ผมเลยพลอยยิ้มไปกับเธอด้วย “เป็นธรรมดาที่จะกลัวกันทุกคนเพราะคนสมัยนี้ไว้ใจยาก แต่พี่บอลสบายใจเถอะ บุศไม่ใช่คนเลว” ผมมองหน้าเธอให้ถนัดอีกครั้ง ดูแววตาแล้วคงจะไม่ใช่โจรรูดทรัพย์อย่างที่เธอบอก “ครับ………ผมเชื่อบุศ…..แล้วจะไปไหนกันละ” “โรงแรมเรื่องเสียว อ่านเรื่องเสียว เล่าเรื่องเสียว ประสบการณ์เสียว เรื่องเล่าเสียว เล่าเสียว อ่านเสียว เรื่องเสียวแม่ลูก doujin sak รวมเรื่องเสียว……….”…สิ้นคำจากปากหญิงสาวผมนั่งตกตะลึงตาค้างยิ่งกว่าครั้ง แรกนิ่งอยู่กับเก้าอี้ พยายามทวนคำของบุศ “โรงแรม……..หา……….นี่……เธอ” “ใกล้ๆนี่เอง เราเดินไปกัน………. “บุศลุกขึ้นจากโต๊ะสวมแว่นตาดำอีกครั้ง “แต่…….ทำไม” ผมยังเก้ๆกังๆไม่กล้าลุกขึ้นทั้งๆที่จ่ายเงินค่าอาหารไป จนเด็กมาเก็บโต๊ะแล้ว “ไม่มีอะไรมากหรอก แค่บุศถูกใจพี่บอลเท่านั้นเอง” “นี่มันง่ายขนาดนี้เชียว แต่เอ………..หรือว่าบุศเป็น…..” ผมหยุดก่อนพูดต่อ “บุศใช่………ไซด์ไลน์หรือเปล่า” “จะว่าอย่างงั้นก็ได้ แต่ตอนนี้มันก็ไม่เชิง…” บุศตอบเสียงเบาๆ อะไรของเธอนะ ไซด์ไลน์มันเป็นแบบนี้เองหรือ ไม่เห็นเหมือนที่ไอ้เชนเล่าให้ผมฟังเลย แต่หน้าตาสวยน่ารักขนาดนี้ทำไมมาทำอาชีพนี้ได้ เธอเดือดร้อนเงินมากหรือยังไง อีกทั้งเงินเราละจะพอหรือเปล่า? “เอ่อ บุศ ผม ………..มีเงินแค่พันกว่าเอง” ผมบอกเธอหลังจากดูกระเป๋าเงินตัวเองแล้ว กะว่าเงินไม่พอเธอคงไม่โอเค ผมเองจะได้ไม่นอกใจกุนกับสาแต่ว่า………………… “แค่นั้นน่ะพอแล้วคะ… ไปกันเถอะ……….” เธอเดินกลับมาคล้องแขนพาผมออกเดินจากตลาดมาตามถนนยามค่ำคืน โอ……..ขืนหนีล่ะน่าเกลียดตายผมเลยต้องตกกะไดพลอยโจน เอ้า………. ลองสาวไซด์ไลน์สักทีดีเหมือนกัน เราเดินลัดเลาะมาไม่เท่าไหร่ จึงถึงโรงแรมมีระดับแห่งหนึ่ง ผมกับบุศยืนอยู่หน้าฟร้อนส์สั่งเปิดห้องห้องหนึ่ง “พี่บอลออกค่าห้องนะ” ผมตกลงเพราะเป็นไปตามที่ไอ้เชนบอกและกระซิบถามเธอ “บุศละครับ” ผมหมายถึงค่าตัวของเธอ “เอาน่า …………ไว้ทีหลังเถอะ” ผมกับบุศตามบ๋อยไปที่ห้องพักชั้น 10 ของโรงแรม…..อื้อหือ ห้องหรูใช้ได้เลย มีเตียงใหญ่นอนได้ 2 คน ห้องอาบน้ำสะอาดสะอ้าน มีแอร์เย็นฉ่ำแถมยังได้เห็นวิวอันสวยงามเกือบรอบเมืองสองแควยามค่ำคืน “ขอบุศอาบน้ำก่อน……. พี่บอลจะอาบด้วยกันไหม” “เอ่อ บุศอาบก่อนละกันครับ” บุศยิ้มนิดๆ ให้ก่อนถอดแว่นตาดำ….วางกระเป๋าถือบนโต๊ะตั้งโคมไฟ ก่อนปลดกระดุมถอดเสื้อเชิ้ตของเธอออก ตามด้วยกางเกงยีนส์ ใบหน้าของเธอยามนี้ผมก็ยังเห็นไม่เต็มตาเพราะผมบุศปรกหน้าไว้ตลอด แต่ผมรู้สึกว่าเหมือนจะเคยเห็นเธอที่ไหนมาก่อน เพียงแต่จำไม่ได้………………. ผมนั่งบนเตียงมองร่างขาวอวบของหญิงสาว ด้วยใจที่ไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว หน้าอกอันอวบอิ่มถูกห่อหุ้มด้วยยกทรงลายลูกไม้ ทั้งตัวสีขาวบริสุทธิ์ หัวนมน้อยๆดันผืนผ้าออกนิดๆ ช่างขาวสวยยั่วยวนใจผมจริงๆ แค่มองท่อนบนก็แทบจะตาค้างแล้ว พอก้มสายตาลงต่ำเล่า……….. ช่องเพศของบุศแอบซ่อนในกางเกงใน