ผมเองยังเรียนหนังสืออยู่ชั้น ม.5 พอถึงวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ก็ช่วยพ่อแม่ทำไร่ทำนา ตามประสาเด็กชนบท มีบ้างที่ขี้เกียจแต่จะให้ทำอย่างไรได้ ก้เรามันลูกชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง นี่เป็นเรื่องราวจากชีวิตจริงของผม ผมเกิดมาพร้อมกับความลำบาก เพราะชีวิตของเรา ต้องขึ้นอยู่กับฟ้าฝน พ่อและแม่มีอาชีพรับจ้างทั่วไป แต่พอถึงฤดูทำไร่ทำนาก็จะเข้าไร่เพื่อทำสวน ซึ่งเป็นวิถีชิวิตอย่างชาวบ้านทั่วไป ชีวิตผมมาถึงจุดหักเห ตอนปิดเทอมก่อนจะขึ้น ม.6 ในปีนั้นผลผลิตจากไร่ราคาต่ำมาก จนทำให้ขาดผมกำไรหลายตังค์เลยก็ว่าได้ แต่ก็ยังดีที่เป็นวงปิดเทอมตัวผมเองก้ออกหารับจ้างทั่วไป ซึ่งเงินที่ได้มานั้นผมก็ให้แม่เก็บไว้สามส่วน ผมเองก็เก็บไว้ใช้จ่ายส่วนตัวบ้างเล็กน้อย เข้าเดือน พฤษภาคม โรงเรียนใกล้จะเปิดเทอมแล้ว ผมเองก็ต้องเตรียมตัวซื้อนั่นซื้อนี่ แต่ก้ไม่ได้รบกวน พ่อกับแม่มากนัก เพราะผมเองก้เป็นคนประหยัด เงินเก็บก็ยังพอมีอยู่บ้างเลยใช้ของตัวเอง ซื้อและบางส่วนก็ใช้ของเดิมๆ ต่อไป เมื่อโรงเรียนเปิดเทอมได้เดือนกว่าๆ ปีนี้รู้สึกว่าจะแห้งแล้งมากกว่าปีก่อนๆ ทำให้ปีนี้ ไร่นาของชาวบ้านอาจจะไม่ได้ปลูกข้าวเพราะว่าฝนก็ไม่ตก น้ำในลำห้วยก็แห้งขอด ที่บ้านผมเลยตัดสินใจว่าปีนี้จะไม่ทำนา แต่จะหันไปรับจ้างให้เต็มที่ไปเลย ซึ่งทุกคนก็เห็น้อย้องต้องกัน พ่อตัดสินใจว่าจะเข้าไปหางานทำที่ กทม. คงจะได้เงินมาใช้หนี้ที่ยืมเค้ามาลงทุนทำไร่ได้บ้าง