แฟนกู ตอน 9 งานงอก

แฟนกู ตอน 9 งานงอก
โดย magna67t

   “เลือดอะไรเหรอ”
   “นี่ไง…ติดที่กางเกงใน”

   ผมใจหายวาบ  มันคือเลือดสาวของโมโนนั่นเอง  ทำไมผมไม่รอบคอบแบบนี้นะ 
   “อ๋อ…แผลสะเก็ดที่ขาเรามั๊ง  เราคันเลยมือไปโดนเลือดออก พอถอดกางเกงในจะไปอาบน้ำคงเปรอะโดน”
   เพื่อความสมจริง ผมแอบแกะสะเก็ดที่หน้าแข้งจริงๆ  จากแผลยุงกัด ผมเกาจนเป็นแผลเป็นสะเก็ด  แต่ปริมาณเลือดมันไม่ได้มากมายเลย เมื่อเทียบกะที่เลอะอยู่บนกางเกงใน
“ไหนมาดูซิ ขาไหน เมื่อกี้ไม่เห็นเลย  อ๋อ  นี่เอง  โอ๊ย…แผลมันเล็กนิดเดียวนี่”
“คือตอนนั้นไม่รู้ตัวไง  มันไหลมาแยะแล้ว  รู้อีกทีคืออาบน้ำ”

โบนัสพยักหน้า  ผมไม่ใช่คนที่โกหกคนอื่นได้เก่ง  ผมรู้ว่ามันไม่หมดจดหรอกครับ  โบนัสยังคงสงสัย  แต่ผมกลบเกลื่อนเรื่องอื่น
“วันนี้ดูหนังรอบไหนดีอ่ะ  นี่ก็เกือบสิบโมงครึ่งแล้ว…”
“อืมม์…ไปสิ  กินข้าวกันก่อนนะ”



   …………………………………………

   ผมกับโบนัสเราเป็นแฟนอย่างสมบูรณ์แบบ  ออกหน้าออกตาและเป็นที่อิจฉาของเพื่อนหลายคน  เรามีความสุขกันจนปิดเทอมกลาง  ผมพาโบนัสไปหาพ่อแม่ที่พิษณุโลก  และโบนัสก็พาผมไปหาพ่อแม่เธอที่เพชรบุรี   เรื่องของโมโนก็สร่างซาลงไป  ผมไม่ได้ยุ่งกับเธออีก  ก็รักษาสัญญา…ติวหนังสือเข้มข้นให้โมโนทุกวัน  และผมก็ทำแบบนั้นจริงๆ ไม่มีเรื่องอื่น   โบนัสก็รู้เรื่องที่ผมรับติวให้โมโน  เธอไม่สงสัยเลยว่าเพราะอะไร  ส่วนเรื่องนั้น..ผมมีอะไรกับโบนัสน้อยมาก เดือนละครั้งสองครั้งเอง  ทั้งที่ผมอยาก  แต่ผมไม่ค่อยกล้าขอโบนัส… ผมก็ไม่ได้ขาดอะไร…เรามีความสุขจนกระทั่งผ่านพ้นปีใหม่

   “ไอ้ป้อง เย็นนี้นะ  มึงมาช่วยกูเลย แม่งจะทำไม่ทันแล้ว  … อะไรนะ อ๋อ เดี๋ยวกูโทรไปขอโบนัสให้  ดีเลยเอามันมาด้วย  หา…ไรนะ  อยู่เลยเหรอ  เออ ดีๆ….มาๆ ให้กูคุยเลย”

   เสียงของไอ้เพชรโทรมาลากผมไปช่วยมันทำเพลตงานบอล  ซึ่งเหลืออีกมากที่ยังไม่เสร็จ  และเหมือนไม่มีคนช่วยซ่อมมากนัก  ผมไม่ค่อยสนใจเรื่องแบบนี้  ผมสนใจแต่โบนัสเสมอ  ผมกับโบนัสกำลังจะกลับบ้าน…
   “ไปสิป้อง  เออน่า  ไปเหอะ เดี๋ยวไอ้เพชรมันหาว่าเราไม่ช่วย  แต่โบนัสกลับบ้านก่อนนะ  วันนี้เรา เอ่อ…มีเมนส์อ่ะ  นั่งไม่ค่อยสะดวก เดี๋ยวเรากลับบ้านนะ  ไว้พรุ่งนี้เจอกัน”

   ผมเจอไอ้เพชร ซึ่งเป็นนักกิจกรรมมาตั้งแต่สมัยอยู่โรงเรียนแล้ว  แต่ไม่มีใครช่วยมันเลยจริงๆ  น่าสงสารมันเหลือเกิน  ผมเห็นว่าพรุ่งนี้วันเสาร์ว่างๆอยู่  ผมตัดสินใจช่วยยัยเพชรนั่งทำ
   “เหลืออีกสองอาทิตย์ แกว่าชั้นทำคนเดียวจะเสร็จทันมั๊ย”
   “ไม่มีทางทัน  แล้วทำไมทีมแกเหลือคนแค่นี้อ่ะ”
   “ไม่รู้มัน ตอนแรกก็มากันสิบกว่าคน ทำไปทำมาเหลือกูคนเดียวเนี่ย”

   ผมนั่งช่วยไอ้เพชรทำเพลท  เราอยู่กันแค่สองคนเท่านั้น  น่าสงสารมัน  ไอ้เพชรเป็นคนที่ไม่ค่อยขึ้นกะใครมากนัก  บินเดี่ยวได้อย่างเก่ง  แต่เพื่อนมันก็แยะอยู่  ด้วยความที่มันเป็นทอม…ก็ไปกะผู้หญิงลำบาก กะผู้ชายก็ลำบาก  ไอ้เพชรมีผมเป็นเพื่อนสนิทซึ่งผมเองก็ไม่เก่งเรื่องสังคม   เพื่อนฝูงน้อย   เลยพอเข้ากันได้   หกโมงแล้ว  ผมชวนไอ้เพชรไปกินข้าวก่อนแล้วค่อยกลับมาทำ  และพอกลับมาจากกินข้าวเราก็นั่งทำกันไปคุยกันไป

   “ถามจริงเหอะ  ฟันไอ้โบไปยัง”
   “เฮ้ย…ถามอีกแล้ว  แกไมไม่ถามโบนัสวะ”
   “ชั้นซี้กะแกมากกว่าไอ้โบนัส  แต่ดูมันก็รักแกมากอยู่นะ”
   “อืมม์  ก็ชอบมันเหมือนกัน”
   “แก…แม่ง สมัย ม 6 กะตอนนี้เป็นคนละคนเลย  สมัยนั้นเหมือนหุ่นยนต์ว่ะ  ไม่ค่อยมีชีวิตจิตใจ  หลังจากเจอมีแฟนค่อยเป็นคนหน่อย  ความจริงแกก็หล่ออ่ะนะ  แต่เสือกเป็นหุ่นยนต์เลยไม่มีใครเอา  ถ้าแกเป็นเหมือนแบบนี้นะ  โห…มีแฟนตั้งแต่ ม ปลายแล้ว”
   “เออ ช่างกูเหอะ…”
   “แล้วไอ้พวกพี่ปีสองมันพาพวกแกไปขึ้นครูยังอ่ะ..”
   “ไรวะ  กูไม่เห็นรู้เรื่อง…”
   “ใครพี่รหัสแกวะ  อ้อ…พี่แหวว  อดเลยมึง ได้ยินว่าพวกที่มีพี่รหัสผู้ชาย น้องรหัสผู้ชายเค้าไปกัน  เฮ้อ  ถ้ามึงไม่มีไรกะไอ้โบนัส  มึงคงยังจิ้นอยู่”
   “มึงทำไมเป็นห่วงกูจังเรื่องนี้”
   “กูกลัวมึงทำไม่เป็น 55555”

   สี่ทุ่มกว่าแล้ว ทั้งมืดและทั้งเงียบ หลังจากโทรหาโบนัส   ผมชวนไอ้เพชรกลับบ้าน  แต่บ้านไอ้เพชรอย่างไกล บางแค  นั่งรถเมล์อย่างเดียวก็เกือบชั่วโมงแล้ว  ผมประมาณแล้วถ้าไปส่งมัน  ผมคงถึงบ้านเที่ยงคืน…
   “เออ กูนอนนี่แหละ  ไม่มีไรหรอก เดี๋ยวล้อคห้อง  มึงกลับเหอะ”
   “เฮ้ย…  ได้ไงวะ  มึงไม่กลัวผีเหรอ”
   “ผีไรวะ  มาดิ…”
   “ผีอ่ะไม่เท่าไหร่หรอก  แต่คนอ่ะดิ  มึงอาจตายได้”
   “คนมากูยิ่งชอบเลย  ยิ่งผู้หญิงยิ่งชอบมาก”
   “แล้วกูเป็นผู้ชายนี่….มึงจะไปนอนบ้านกูมั๊ยอ่ะ  อย่างน้อยก็ดีกว่าที่นี่”
   “มึงจะหลอกฟันกูอ่ะดิ…5555 แต่ถึงมึงจะฟันกู…กูก็จะไปนะ”

   แล้วไอ้เพชรก็กลับหอกะผม   ไอ้เพชรเคยมาส่งที่หอแล้ว  มันก็ไม่ใช่ที่แปลกใหม่  แต่โมโนเห็นผมเดินเข้าหอมากะเพชร  เธอจำเพชรได้ดีถึงวันที่มาส่งผมแล้วผมเมาเละหลับคาลานบ้าน 
   
   “เชี่ย…เนี่ยนะห้องมึง  ตดทีเดียวแม่งเหม็นทั้งห้องมั๊ยเนี่ย”
   “เออ น่า เอาเหอะ  มึงนอนเตียงแล้วกัน กูนอนพื้น”
   “มึงไม่บอกกูก็ทำอยู่แล้ว…”
   “เอ้า ผ้าเช็ดตัว…ไปอาบน้ำซะมึง  อ้อ บ้านกูไม่มีน้ำอุ่นนะ”
   “เชี่ย หนาวตายห่า แล้วอาบได้ไงวะ”

   ไอ้เพชรบ่นปอดแปดก่อนเดินไปอาบน้ำ  ผมเก่งขึ้นมาก  ผิดกับสมัย ม 6 ใครจะมาห้อง…ผมไม่ให้มาหมด  รบกวนเวลาอ่านหนังสือของผม  ไอ้เพชรเองก็เคยอยากมา…ผมเตะสกัดจุดไม่ให้มา  แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นผมชวนไอ้เพชรมาห้อง  มันเป็นผู้หญิงคนที่สามแล้วที่เข้าห้องผม 
   “อ่ะ เสร็จแล้ว  มึงไป  อาบได้แล้ว…”

   ผมเดินเข้าห้องน้ำไป  และแล้ว…ไอ้เพชรก็ปล่อยกลิ่นตัวมันทิ้งไว้  มันไม่เหมือนของโบนัส  แต่ยังไงก็คือกลิ่นของผู้หญิง  ผมเองก็ห่างเหินกิจกรรมกะโบนัสมาหลายวันแล้ว  ครั้งสุดท้ายของเราคือเมื่อปีใหม่  พอผมคิดถึงโบนัสบวกกับกลิ่นตัวของไอ้เพชร  มันเริ่มปลุกเร้าให้ควยผมมีอาการขึ้นอีกครั้งหลังจากสงบมาเกือบ 2 อาทิตย์  ผมรีบอาบน้ำออกมาก่อนไอ้เพชรจะสงสัย 

   “เฮ้ย มึง ไอ้ป้องมานี่….”
   “มีไร”  ผมหันไปตามเสียงของมันในขณะที่ใส่กางเกงใน  และก็ตกใจสุดขีด  ในมือของไอ้เพชรคือถุงยาง!!
   “เฮ้ย…ไอ้เพชร มึงเอามาทำไม..”
   “ไม่ใช่กูเอามา  มันตกอยู่ตรงเนี้ยอ่ะ  กูต้องถามสิว่ามึงเอามาทำไม… เอามาใช้กะไอ้โบนัสอ่ะสิ…”
   “เฮ้ย  ไม่…  กูเอามาช่วยตัวเอง”   

อย่างว่าแหละ…ผมโกหกไม่เก่ง  แถมประสบการณ์ด้านเซ็กซ์ก็น้อยนิด  มีใครมั่งในโลกนี้ที่ใส่ถุงยางเวลาช่วยตัวเอง  พูดไปแล้วผมดูเหมือนเป็นโรคจิต…
   “มึงบ้าไปแล้ว  ช่วยตัวเองใครเค้าใส่ถุงยาง”
   “ก็..เอ่อ…กูไง…เอามานี่  ขี้เกียจซื้อใหม่ แพงด้วยมึง”
   “เด็กเรียนอย่างมึง ชักว่าวเป็นด้วยเหรอ  เชี่ย สมัย ม 6 ใครๆ เค้าด่ากันทั้งโรงเรียน หน้าตาดีซะเปล่า เสือกทึ่ม  บ้าแต่อ่านหนังสือ”
   “เออ เรื่องของกู  ไปๆ  นอนได้แล้ว”
   
   ไอ้เพชรคลานขึ้นไปบนเตียง  และนอนห่มผ้า  ผมนอนข้างมัน แต่อยู่ข้างล่าง  ห้องผมแม้ปิดไฟแล้ว แสงก็ยังเล็ดลอดเข้ามาได้บ้าง 
   “ป้อง  กูถามจริงเหอะ  มึงมีประสบการณ์กะผู้หญิงมั่งยังเนี่ย”
   “อืมม์…”
   “อืม…นี่เชี่ยไร  มีหรือไม่มี”
   “มึงจะรู้ไปทำไมวะ…”
   “เออ น่า…ใครพาไปวะ  พี่รหัสมึงผู้หญิงนี่นา…”
   “ไม่มีแล้วเป็นไงวะ”
   “เชี่ย.. มึงยังจะทึ่มอีก  เดี๋ยวมึงมีแฟนแล้วทำไม่เป็นนะ”
   “แฟนมีแล้วไง  ก็…โบนัส…แฟนกู”

   แล้วไงไม่รู้…ไอ้เพชรก็กลิ้งตัวมันลงมาจากเตียงกระแทกทับผมอย่างแรง  ตัวมันหนักยังกะช้าง แม้ว่าจะไม่ได้ดูตัวใหญ่นัก  ทำไมพวกผู้หญิงชอบเล่นแบบนี้นักวะ  ผมรีบพยายามผลักมันออกไป  แต่ดูเหมือนมันจงใจที่จะนอนบนตัวผม   กลิ่นตัวมันอยู่ใกล้จมูกผมแค่เอื้อม  สมองผมสั่งการลงไปข้างล่างอย่างรวดเร็ว  และการตอบสนองก็เกิดขึ้นมันที  ควยผมเริ่มแข็งและด้วยความที่มันดิ้นมาก  ขาไอ้เพชรก็โดนมาที่ควยผมที่กำลังแข็งอยู่  ได้ผลครับ….มันหยุดทันที  แล้วหันมามองหน้าผม…

   “ไอ้ป้อง  มึงอย่าบอกนะว่ามีอารมณ์กะกู…”
   “ไม่รู้อ่ะ  เสือกมาใกล้ๆกูทำไมอ่ะ  มึง…รับผิดชอบด้วย”
   
   ผมพูดไปงั้น  แต่ไอ้เพชรไม่อย่างนั้น มันคว้าไปที่ลำควยที่แข็งขึ้นเป็นลำของผม  มันไม่เต็มที่นักเพราะยังมีกางเกงในอยู่ชั้นนึง  แต่มันขยำเลย และบีบรุนแรง  มันแรงมากจนผมเชื่อว่านี่มันไม่ใช่การปลุกอารมณ์แน่ๆ

   “นี่ นี่ นี่ นี่ จะอ่อนลงมั๊ย เดี๋ยวบีบให้เละคามือเลย”
   “เฮ้ยๆๆๆ ไอ้เพชร อย่าทำแบบนั้น  มันเสียวนะเว้ย  เฮ้ย…อย่าดิ  โอ๊ย….เจ็บ”

   ทั้งขยี้ทั้งขยำ  แต่คงไม่ถึงใจมันมั๊ง  มันดึงกางเกงผมลงไป  ปล่อยให้ลำควยเปลือยเปล่าโชว์อยู่หน้ามัน  และมันจับเข้าที่ลำตัวตรงๆ และก็บีบๆ แน่นๆ  แบบเดิม  ไอ้เพชรมันคิดว่าทำแบบนี้ผมจะอ่อนลง  แต่มันตรงข้าม  มันทั้งบีบทั้งรูด  การขยับมือของมันกระตุ้นให้ควยผมสู้สุดฤทธิ์  ไอ้เพชรยังคงนั่งบนตัวผม หันหน้าไปทางควยผม  และพยายามทำให้มันลดหัวลง  แต่แล้ว…

   “มาเลยมึง….เสือกมาสู้กะกู  ถ้ามึงไม่ยอมอ่อนลง…ก็ให้มันรู้ไป  กูจะบีบให้มันเละคามือกูเลย”
   “เฮ้ย เพชร  โอ๊ย เสียวว   มึงหยุดก่อน อย่านะ  กูไม่ไหวแล้วนะเว้ย  เฮ้ย หยุด ไอ้เพชร…หยุดเดี๋ยวนี้ โอ๊ยๆๆ”


   และมันก็ได้ตามที่มันขอ  ผมเสียวจนทนไม่ไหวแล้ว น้ำกามของผมพุ่งพรวดออกมารุนแรง  มันพุ่งถึงหน้าไอ้เพชรและพุ่งตามมาอีกหลายระลอก  เต็มตัวมันไปหมด  และแน่นอนที่มือของมันเต็มไปด้วยน้ำเละคามือตามที่มันต้องการ   ไอ้เพชรหันหน้ามาหาผม  หน้ามันมีน้ำไหลเป็นทางตั้งแต่หน้าผาก ตา ลงมาจนถึงปาก 
   “เชี่ย..เสือกน้ำแตก  อ่อนชิบหาย”

ไอ้เพชรเอาน้ำเชื้อผมที่เลอะมือมันมาละเลงหน้าผม  ผมจับมือมันไว้แน่นและดึงตัวมันลงมาจูบ  ไอ้เพชรสะดุ้งเมื่อปากมันได้ลิ้มรสคราบน้ำของผมเข้าไป  ผมใช้การจูบแบบที่โบนัสสอนกะไอ้เพชร   ไอ้เพชรถึงกับผงะและถอยหลังออกไปทันที  ผมตั้งใจจะแกล้งมันให้มันกลัวมากขึ้นไปอีก..
   “เชี่ย ป้อง…มึง…แม่ง  จะทำไรกู”
   “มึงอยากจะทำกะกู  จะให้กูทำมั๊ยล่ะ…”
   “ไม่ให้…  มึงแม่ง  อย่านะ…กูเป็นผู้หญิงนะ”
   “อ้าวเชี่ย  ใครๆก็รู้..มึงเป็นผู้ชาย  ทีงี้เสือกกลัวกู…  แต่ไม่รู้อ่ะ  มึงทำให้กูมีอารมณ์ขึ้นมาแล้ว”
   “ไม่ให้  กูไม่ให้…อย่าเข้ามานะ”

   จากนั้นไอ้เพชรฟาดมือฟาดตีนใส่ผม  ผมโดนไปหลายทีเหมือนกัน  ผมออกแรงพลิกตัวมันลงนอนพื้นห้องที่เย็นเจี๊ยบจากแอร์ที่เปิดไว้เย็นจัด  ผมตรึงแขนมันแนบกับพื้นก่อนจูบมันอย่างหนักหน่วงอีกที  ไอ้เพชรดิ้นไม่ได้เลย  ตอนนี้ผมทับมันทั้งตัว  ควยผมที่ยังเข็งอยู่ก็ถูไถอยู่บริเวณเป้ากางเกงวอร์มของมัน  การแกล้งมันด้วยวิธีนี้ได้ผลมาก  ไอ้เพชรหน้าตาวิตกสุดๆ 

   “ไม่เอา นะมึง…ไอ้ป้อง  อย่าทำกูนะ”
   “กลัวไรกูวะ  กูก็ไม่เคย”  เป็นอีกครั้งที่ผมโกหก
   “ไม่เอ๊า  มึง..ออกไป”
   “มึงมาว่ากูทึ่ม  กูไม่ทึ่มนะ  เดี๋ยวกูจะทำมึงให้ดู…”
   “ไอ้ป้อง อย่านะ  อย่าสิเว้ยยยย อุ้บ”

   ผมจัดการไอ้ปิดปากไอ้เพชรด้วยปากผม และเริ่มรุกคืบไปบีบนมของมัน  ไอ้เพชรต่อให้เป็นทอมขนาดไหนมันก็สู้ผมไม่ได้หรอก  ผมเอามือล้วงเข้าไปถึงเนื้อจริงในเสื้อยืดของมัน  ไอ้เพชรเบิกตาโพลง 
   “เบาๆๆ  ไอ้ป้อง โอ๊ย  เจ็บนะ  ไม่เอาเว้ยยย แม่ง…ออกไป  กูร้องนะ”
   “มึงท้ากูตลอดเลยอ่ะ  หลายทีแล้วตอนเรียนมึงก็ว่ากูไม่กล้าทำมึง  ไอ้เพชร…มึงรู้มั๊ยอ่ะ กูอยากทำมึงมากเลย  กูใกล้มึงมากๆแล้วกูอยากมีไรกะมึง”

   ไอ้เพชรฟังผมแต่มันยังดิ้นตลอดเวลา  ผมพยายามทำให้มันอยู่นิ่งๆ  ผมทำท่าเหมือนจะข่มขืนมัน  แต่มันยังคงดิ้น  ผมดึงกางเกงและกางเกงในมันออก แค่นี้มันก็ร้องลั่นจนผมต้องละมือมาอุดปาก  ผมคิดว่าแกล้งมันรุนแรงไปแล้ว…สะใจผมแล้วก็น่าจะพอได้แล้ว…

   “เฮ้ย มึง…ไอ้เพชร ใจเย็นๆ  กูล้อเล่น  กูไม่ข่มขืนมึงหรอก  กูล้อเล่น  เดี๋ยวๆๆๆๆๆ  กูหยุดทำแล้ว  เฮ้ยมึง..กูหยุดแล้ว  เดี๋ยวกูปล่อยมือนะ  อย่าร้องนะมึง”

   ผมปล่อยมือออกจากปากมันช้าๆ  สาวทอมร้องไห้น้ำตานองหน้า  ผมทำมันไม่ลงหรอกครับ มันเพื่อนที่ดีผม  แต่ยอมรับว่าหยอกมันวันนี้แรงมาก  ผมดึงไอ้เพชรขึ้นนั่ง และกอดมัน

   “ไอ้ป้องนะ  มึงรู้ตัวมั่งหรือเปล่า  กูชอบมึงมานานแล้วนะเว้ย  แต่มึงแม่งทึ่ม  เชี่ย..เสือกไปเอาไอ้โบนัสเป็นแฟนอีก  กูเสียใจมากนะเว้ย”

   อ้าวเฮ้ย… กลายเป็นอีกเรื่องไปได้ไง  ไอ้เพชรมีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย  หรือมันอำผมเล่นเพื่อแกล้งผมกลับ…
   “อ้าว  มึงเป็นทอมแล้วจะให้กูชอบมึงได้ไง”
   “กูเป็นทอมเพราะมึงไม่ชอบกูไง…ประชดมึง…”  แล้วมันก็ร้องไห้
   
ผมมองหน้าไอ้เพชร  ถ้ามันแสดงละคร ก็นับว่าสมจริงมากๆ  แต่ว่ามันชอบผมยังไงวะ  ชอบตั้งแต่เมื่อไหร่  เวลาเรียน…ก็เห็นแค่มันเข้ามาขอลอกการบ้านผมทุกวัน   แต่ช่างเหอะ  ตอนนี้มันน่ารักแบบทอมๆ  ตอนนี้มันเป็นฝ่ายก้มมาจูบผม   ผมงงกะมันมาก มันคิดอะไรในใจวะ  ผมเป็นฝ่ายเอาปากออกจากมัน  แต่มันกลับตามเข้ามาจูบผมอีก และเอามือจับลงไปที่ควยผมที่อ่อนตัวลงแล้ว   ไอ้เพชรจับอยู่ไม่นานนักมันก็คืนสภาพเหมือนเดิม

   “มึงรู้หรือเปล่า ถุงยางเค้าใส่ยังไง” ไอ้เพชรถามผม 
   “กูใส่เป็น  แต่ว่ามึงจะ…”
   “มึงบอกกูก่อน   มึงกะโบนัสมีอะไรกันแล้วยัง”
   
   ผมคิดดีๆก่อนตอบ  แต่ผมไม่ค่อยแคร์อยู่แล้วว่าผมจะได้ไอ้เพชรหรือเปล่า  เพราะผมพอใจแล้วที่มีโบนัสที่ให้ผมทุกอย่าง  แต่ก็อย่างโมโนว่าแหละ  เรื่องพวกนี้พูดไปมีแต่ผู้หญิงเสียหาย
   “มึงไปถามโบนัสเอาเอง…”
   “จริงๆกูไม่สนหรอกว่ามึงกะไอ้โบนัสจะมีไรกันหรือเปล่า  แต่กูจะมีอะไรกะมึงวันนี้ให้ได้  กูจะแย่งแฟนกูคืน”

   ผมช้อคกับคำพูดมัน  จริงๆผมตั้งใจแค่เล่นกะมันให้มันรู้สึกกลัวการจะไปนอนบ้านผู้ชาย  แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าไอ้เพชรเอาจริงจัดเต็ม  มันถาโถมเข้ามาหาผมจนผมเป็นฝ่ายล้มลงนอนหงาย  แล้วไอ้เพชรก็ขึ้นขี่ที่ท้องผม  มันก้มลงไปเลียหัวนมผม  ผมสะดุ้งเพราะความเสียวรุนแรงที่ปลายหัวนม  มันส่งให้ทุกส่วนทั้งตัวของผมเสียวแปรบปลาบ  ควยผมขยายตัวเต็มที่  นี่เป็นสิ่งที่โบนัสไม่เคยทำให้ผมเลย  อย่างมากโบนัสก็จับกล้ามของผม  แต่ไม่เคยลงมาเลีย  ไอ้เพชรมันเลียทั้งสองข้างจนผมต้องเอามือดึงหัวมันขึ้น 

   “เฮ้ยมึง…โหย  เสียว พอเหอะ  เดี๋ยวกูอดทนไม่ไหวนะเว้ย”
   “กูไม่ได้ให้มึงอดทนนะ…ไอ้ป้อง”
   
แล้วมันก็กลับหัวลง หันหน้าไปทางขาผมและมันก็ครอบปากลงไปที่ควยผม  โอ้วไม่อยากเชื่อว่าไอ้เพชรมันจะกล้ามากมายขนาดนี้ 
“เฮ้ย…เพชร  แก  โอ๊ย  แม่งเสียว  พอแล้ว เดี๋ยวน้ำแตก”

ก็จริงแบบนั้น  ผมไม่ใช่คนเชี่ยวโลก  แค่นี้ก็บอกตามตรง…ผมพร้อมน้ำแตกแล้ว  ก่อนไอ้เพชรหันหน้ากลับมาหาผม  ผมรู้สึกว่ามันใส่ถุงยางให้ผม  แล้วไอ้เพชรหันหน้ากลับมาหาผม  และเริ่มถอยหลังจับควยผมจ่อที่ปากทางของมัน  อย่างไม่คาดฝันมันนั่งลงไปบนควยผม 

“โอ๊ย  เจ็บว่ะ  โหย  แม่งเจ็บว่ะ..ป้อง”
“เฮ้ย..เอาจริงดิ  ไอ้เพชร  มึงรู้ตัวนะทำอะไรอยู่…”
“รู้ดิ  กูจะแย่งแฟนกูคืนจากไอ้โบนัส”
   
   แล้วมันก็หลับตาแน่น กดตัวมันลงมาบนควยผม  มันไม่เข้าหรอกครับ  แค่หัวเท่านั้น ไอ้เพชรเพื่อนผมถึงกับฟุบลงมาที่หน้าอกผม   ผมไม่ได้ทะลวงสวนเข้าไปอีก  เราทั้งสองคนหยุดการกระทำ

   “โอ๊ย….แม่ง  เจ็บชิบหาย ป้อง เจ็บว่ะ  มันเข้าได้มั๊ยเนี่ย”
   “เฮ้ย…ไอ้เพชร  เอาจิงดิ  มึงจะจีบกูก็ใช้วิธีอื่นก่อนก็ได้นะ  อย่าต้องถึงขั้นเอาตัวมาแลกเลย”
   “มึง..ป้อง  คนอื่นทำได้….กูก็ต้องทำได้  กูไม่สนว่ามึงจะชอบกูมั๊ย  กูรู้ว่ากูชอบมึง”

   แล้วมันก็หลับตากดลงมาหนักๆอีกที  คราวนั้นผมรู้ว่ามีความเสียหายเกิดขึ้นแน่ๆ  ไอ้เพชรร้องไห้น้ำตาไหล  มันกอดผมแน่นมากๆ  สีหน้าบ่งบอกถึงความเจ็บปวดสุดขั้วหัวใจ  มันเสียพรหมจรรย์ให้ผมแล้ว  ผมกอดมันแน่น 
   “มึงอย่าเพิ่งขยับนะ ไอ้เพชร  เดี๋ยวแม่งเจ็บมากอ่ะ  เอาจริงเหรอมึง  มึงรู้มั๊ยตอนนี้เยื่อมึงขาดแล้วอ่ะ”
   “รู้ดิ  แล้วมึงรู้ยังว่ากูชอบมึงจริงๆ”

   ผมพยักหน้าช้าๆ  ลำควยผมรู้สึกถึงความเสียวที่ไอ้เพชรบดขยี้ส่วนหัวผมอยู่  ผมนึกในใจว่าผมคงไม่ทำอะไรมันมากไปกว่านี้แล้ว  แล้วแต่ไอ้เพชรมันแล้วกัน…  แต่แล้วมันก็พยายามยัดเยียดของผมเข้าไปในตัวมันอีกที
   “เฮ้ย เดี๋ยวก่อนมึง  มันไม่หมดในทีเดียวหรอกมึง  ถ้าเจ็บก็เบาๆ  มึงอย่าขยับมาก  กูเสียวนะมึง”
   
   แล้วมันก็ขยับตัวแค่สั้นเอาแค่หัวผมพ้นเข้าไปเท่านั้น  ผมเสียวสุดหัวใจ  อย่างที่บอกแหละครับ ผมไม่ใช่ไอ้บ้ากามมีน้ำอดน้ำทนสูง  แค่นี้ผมก็ทนไม่ไหวแล้ว 
   “เพชร  กูเสียวชิบหาย  กูจะได้แล้วอ่ะมึง”
   “อืมม์ ได้สิ ได้เลย”   แล้วไอ้เพชรก็ขยับตัวอีกครั้ง 

ผู้อ่อนหัดอย่างผมเจอสาวซิงเข้าไป…ก็ไม่รอด 

น้ำผมแตกออกมาเต็มถุงยาง