เหน่ง หนุ่มเจริญวัยๆ สิบเจ็ดลูกชายคนเดียว ตั้งแต่เล็กครอบครัวเขาอยู่บ้านเดียวกับปู่ย่าและญาติบ้านเดียวกัน ส่วนใหญ่ปู่ย่าจะเป็นคนดูแลเขาเพราะพ่อแม่ยุ่งกับงาน เขาอายุสิบห้าพ่อเขาเกิดอุบัติเหตุถึงกับต้องนั่งรถเข็นจึงต้องทำใจ แต่ด้วยฐานะพ่อแม่เขาดีมากจึงซื้อบ้านชั้นเดียวแยกออกจากบ้านปู่ย่าในหมู่บ้านเดียวกันเพราะสะดวกให้พ่อที่ต้องนั่งรถเข็นเข้าออก พ่อเขาไม่จำเป็นต้องไปทำงานนอกบ้านอาศัยทำผ่านคอมฯ ก็มีรายได้มากเหลือพอส่วน แม่เขาทำงานนอกบ้าน เหน่งยังไปมาหาสู่บ้านปู่พบเล่นกับญาติๆ ประจำทุกวัน แม่เอาสาวหม้ายผัวตายวัยกลางคนหน้าตารูปร่างดีชื่ออำไพ วัยสามสิบกลางๆ มาอยู่ด้วยช่วยดูแลพ่อ อำไพเป็นคนบ้านเดียวกับแม่จะว่าไปเป็นญาติห่างๆ เขาเลยเรียกเธอว่า น้าไพเธอมีลูกชายวัยสิบเอ็ดมาอยู่ด้วยชื่อจุก

จุกเป็นเด็กเรียบร้อยเงียบๆ ขยัน เหน่งและทุกคนชอบเขา พ่อจึงเหน่งส่งให้เรียน บ้านเหน่งถึงจะชั้นเดียวก็มีหลายห้อง จุกจึงมีห้องเล็กๆ ส่วนตัว พ่อเหน่งนั่งรถเข็นได้สองปีแล้วมีลูกค้าเอางานมาให้พ่อทำไม่ขาดสายรายได้ไม่ ขัดสนบางเดือนหลายแสนบาท เหน่งสิบเจ็ดแล้วแตกวัยหนุ่มเริ่มเที่ยวผู้หญิงบ้างครั้งสองครั้งแค่อยากลอง ถึงชอบก็ไม่อยากเสียง ระยะหลังแม่สมศรีของเขาดูจะเอาใจใส่ดูแลจุกดีเหมือนหรือยิ่งกว่าลูกชายคือ ตัวเขาๆ ไม่คิดอะไรเพราะจุกเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่าย จนเขาอดสังสัยไม่ได้เลยถามคุยกับพ่อว่าดูแปลกแต่ก็ได้คำตอบสั้นๆ ว่าเป็น เรื่องของแม่อย่าคิดหรือน้อยใจ เขาไม่คิดมากแต่ถามอยู่สองสามครั้งคำตอบสุดท้ายจากพ่อคือ เอาเถอะแล้วจะรู้เอง จนกระทั้งวันนั้นเหน่งไปบ้านปู่ตามปกติ พ่อธงของเขาโทรถามว่าจะกลับหรือไม่ เหน่งบอก คิดว่าจะไม่กลับมานอนบ้านคืนนี้ แต่พ่อธงบอก ไม่มีอะไรก็กลับมาเถอะ เขาเดินกลับเข้าบ้านก็ค่ำมากแล้วบ้านดูมืด เห็นแสงไฟจากห้องจุกรอดออกมาจากประตูเขาสงสัยยังไม่นอนอีกหรือ คิดจะลองเปิดเข้าไปนั่งคุยด้วยแต่เขากลับได้ยินเสียงคนคราง ฮือๆ หืดๆ เขาไม่แน่ใจอะไร

แต่แล้วอำไพเดินมาหาเขาในความมืดเธอเอ่ยปากพูด “คุณเหน่งมาแล้วหรือค่ะ” พูดเหมืออำไพรอเขาอยู่ เหน่งบอก “จุกยังไม่นอนอีกหรือนี่” อำไพบอกเพียงว่า “ก็ดูสิคงยังไม่เสร็จกัน” เหน่งงงๆ แล้วเธอค่อยๆ เปิดแง้มประตูห้องจุกอย่างแผ่วเบาให้เหน่งพอมองเข้าไป เห็นในห้องเหน่งตกใจเมื่อมองเข้าไปเห็นคือ แม่สมศรีนอนหงายงอเข่ายกขาชูกางขาออกกว้างชุดนอนถลกเปิดถึงเอวไม่ใส่กางเกง ในเห็นโคนขาสะโพกก้นขาวแต่ที่เขาตกใจคือ จุกนอนสองแขนยันที่นอนๆ คร่อมร่างเธอไม่ใส่เสื้อผ้าอยู่ในหว่างขาสมศรีที่กางออกรับ ก้นจุกขมิบเกรงขยับส่ายโยกเข้าๆ ออกๆ สองแขนสมศรีกางแกว่งส่ายหน้าคราง เหน่งรู้ดีว่านี่จุกกำลังสมสู่ร่วมเพศกับแม่เขา ห้องไม่ใหญ่สมศรีหันหน้าเอียง แน่นอนต้องเห็นเหน่งลูกชายที่ยืนตะลึงมองอยู่ที่ประตูเปิดแง้มแต่เธอทำเป็นไม่เห็นไม่สนใจ สีหน้าเธอบ่งบอกถึงความเสียวกระสันในตัณหารสสวาทที่จุกกำลังทะลวงมอบให้ เหน่งยืนตะลึงตะลึงนิ่งทำอะไรไม่ถูกคิดทำไมถึงเป็นแบบนี้แล้วทำไม่อำไพถึงจงใจเปิดประตูให้เขาดู เหน่งยืนดูด้วยใจระทึกแค่อึดใจแล้วเดินหนีเข้าบ้านไม่พูดอะไร พอดีเจอพ่อธงชัยอยู่ในห้องนั่งเล่นเหมือนรอเขา ธงชัยถาม “กลับมาแล้วเป็นไงเห็นแม่หรือยัง” เหน่งสะอึกพูดเสียงสั่น “เห็นแล้วมันอะไรกันพ่อ” ธงชัยบอก “นั่งก่อนสิ” เหน่งนั่งแล้วธงชัยบอก

“พ่อนั่งรถเข็นเป็นอัมพาตครึ่งล่างใช้การไม่ได้เหน่งก็เห็นอยู่ แม่ยังแค่สี่สิบนิดๆ ยังสาวยังต้องการความใคร่ที่พ่อให้ไม่ได้ แต่แม่ต้องการจะจากใครก็ตามเหน่งคงเข้าใจ” เหน่งถาม “ทำไมต้องเป็นจุก” ธงบอก “จุกยังเดียงสาไม่พูดมากเก็บความลับได้ดีอีกอย่างถ้าแม่ไปหาคนอื่นเราจะมีปัญหา” แน่นอนสมศรีเป็นคนสวยในสายตาของคนทั่วไปใครๆ ก็อยากได้ไปกกกอดครอบครองรวม ทั้งตัวเหน่งที่ห่างเหินกับไม่สนิทกับแม่มานานระยะหนึ่ง เหน่งพยักหน้าพูด “แล้วพ่อหละว่าไง” ธงบอก “พ่อเข้าใจทำใจได้เรื่องนี้” เหน่งหลุดปากพูดตัดท้อ “ผมพอเข้าใจ แต่แม่ทำไมไม่คิดถึงผมบ้าง”.ชัยถาม “ดีที่เข้าใจแม่ เราก็คิดถึงเหน่งเหมือนกัน เอ! แต่พูดแบบนี้ทำไมเหน่งอยากเอาแม่เหรอ” เหน่งสะดุ้งธงชัยพูดถูกใจดำเขาๆ ได้แต่ฝันไม่กล้าพูดแสดงออกเขาอึกอักธงชัย ยิ้มขำๆ แล้วบอก “ก็ดีพ่อไฟเขียวอนุญาตถ้าอยากเอา” เหน่งใจหายที่ได้ยินพ่อพูดถึงหลุดปากไปว่า “จะได้ไง” ชัยบอกอีก “แล้วพ่อจะลองพูดกับแม่เอง” เหน่งส่ายหน้าอึดอัดแบบไม่เชื่อแล้วเดินหลบไปจัดการกับตัวเอง เช้าขึ้นเหน่งเจอสมศรีๆ ไม่แสดงท่าทางอับอายหรืออะไรเธอทักทายพูดคุยกับเหน่งตามปกติ ส่วนอำไพและจุกก็เช่นกัน เหน่งซะอีกที่รู้สึกไม่ปกตินึกถึงภาพแม่ตัวเองเมื่อคืนแล้วใจหวิวๆ สั่นๆ แต่สั่นสู้

สองวันต่อมาทุกอย่างดูปกติเหน่งไม่พูดถึงเหตุคืนนั้นทั้งที่ภาพยังฝังใจไม่ลืม จนคืนที่สามจากวันนั้นเหน่งเข้าบ้านดึกเช่นเคยหลังจากไปบ้านคุณปู่ ห้องจุกปิดไฟหน้าต่างบ้านดูเงียบ ธงชัยยังนั่งทำงานอยู่ก็ทักทายเหน่งเป็นปกติ เหน่งอาบน้ำกลับเข้าห้องเขาชะงัก เพราะสมศรีแม่เขานั่งรออยู่ที่เตียง เหน่งพูดกุกกักเสียงไม่เต็มปากถามด้วยความแปลกใจ “แม่มีอะไรกับผมเหรอ” สมศรีก้มหน้ายิ้มอายๆ “คือเหน่งเห็นแม่กับจุกแล้วใช่ไม” เหน่งนึกถามทำไมก็รู้เห็นกันอยู่เขาพยัก หน้ารับสมศรีถาม “โกรธแม่หรือเปล่า” เหน่งสั่นหน้ากุกกักบอกแบบไม่พอใจ “ก็เรื่องของแม่” สมศรีมองเขาพูดอย่างไม่อาย “ดีที่เหน่งเข้าใจเรา อย่าไปว่าจุกมันเลยแม่เป็นคนทำเอง” เหน่งพยักหน้าพูดไม่ออกสมศรีเอียงหน้าหลบ อย่างอายๆ แล้วพูดขัดๆ “อ..เออ..คือพ่อบอกว่า…เหน่ง..ค..คิด..อ..อยากเอาแม่เหรอ” เหน่งสะอึกตกใจ พูดไม่ออก สมศรีเม้มปากแน่เงยหน้ามองเหน่งแล้วพูดขลุกขลัก “เออ..อยากเอาก็มาเอาสิ” ทำเอาเหน่งมึนงงยืนนิ่งแต่สมศรีพลิกเอนตัวลงนอนหงาย บนเตียงแล้วยื่นมือเชื้อเชิญเขา “มาสิเหน่งรออะไร” เหน่งละล้าละลังเดินยืนข้างเตียงพูดอย่างลังเล “จะได้ไงเราแม่ลูกกันมันจะบาป” สมศรียิ้มฝืนๆ ว่า “มันเป็นความต้องการจากธรรมชาติจะบาปได้ไงต่างคนต่างอยากและสมยอมไม่ได้ข่มขืน อีกอย่างพ่อเราผัวแม่ก็รู้เห็นยินยอม” เหน่งนั่งลงที่เตียงจ้องมองเรือนร่าง สตรีเพศที่สมส่วนที่อยู่ตรงหน้าในชุดนอนผ้ามันบาง เขาถามเสียงสั่นๆ “แม่คิดดีแล้วเหรอพูดจริงหรือพูดเล่น” สมศรีหลับตาเคลิ้มพูดเสียงอ่อยเบาๆ “แม่ไม่พูดเล่น แม่ยังให้จุกได้ทำไมกับเหน่งจะไม่ได้เอาสิแม่รออยู่”

เหน่งประหม่าปากแห้งแต่เอามือสั่นๆ วางที่เข่าลูบเบาๆ ตาจ่องที่อกเต้านูนเป็น ภูขาแน่ชัดสมศรีไม่ใสเสื้อในเพราะเขาเห็นหัวนมเป็นเม็ดอยู่ใต้ชุดนอน เหน่งสอดมือลูบเข้าใต้ชายชุดนอนลูบไร้ขาอ่อนด้านใน สมศรียังหลับตาไม่พูดอะไรเหน่งได้ใจสอดมือเข้าไปถึงสุดโคนขาเขาสัมผัสได้ถึงความนุ่มเนียนและไออุ่นจากซอกเหลือบระหว่างขาเขาจ่องมองโหนกนูนระหว่างขาที่ พอจะเห็นได้ใต้ร่มผ้าใจเขาระทึกเต้นแรง เขาสอดเลื่อนฝ่ามือไปโปะจับโหนกนูนอวัยวะเพศของสมศรีเขาแทบผงะเมื่อเธอไม่ใส่กางเกงใน เขารู้สึกสากคงมีขนดก สมศรียังหลับตาแสยะยิ้มเล็กน้องแล้วกางขาเธอพูดเบาๆ “แม่พร้อมแล้ว ถอดกางเกงสิรออะไร” เหน่งทำใจแม่ก็แม่จะเป็นไรไปเขารีบถอดกางเกงนอนสมศรีลืมตามองแล้วยิ้มเมื่อ เห็นควยเขาแข็งโด่ทั้งใหญ่และยาวกว่าของจุกเธอหลุดปาก “ใหญ่ดีจัง” เหน่งไม่พูดอะไรสมศรีถลกเปิดชายชุดนอนขึ้นถึงเอว เหน่งตะลึงจ่องมองตาพองโต เนินระหว่างขาสมศรีขนดกดำโหนกนูนร่องผ่าเล็กๆ ที่เป็นกลีบพูสองข้างแนบสนิท สมศรีแสยะยิ้มพูด “โตป่านี้แล้วอย่าบอกนะว่าไม่เคยเห็นหี” เหน่งอึดอัดพูดแทบไม่ออกแต่กุกกักบอก “หีแม่อวบนูนสวยน่าเย็ดจัง” สมศรีบอก “ก็ขึ้นมาเย็ดสิรออะไร” เหน่งไม่รอช้าขึ้นเตียงทันทีโดยสมศรีกางขายกเข่าตั้งรอรับทำให้ร่องหีเปิดอ้าเห็นแคมในเล็กๆ สีชมพูสด เหน่งเอามือลูบจับหีขนหมอยอย่างไม่เกรงใจสมศรีกันฟันพูด “เย็ดหีแม่สิอยากไม่ใช่เหรอ” เหน่งไม่รอช้าแหกพูหีสมศรีให้เปิดกว้างจนเห็นรูหี แล้วจับควยที่แข็งโด่จ่อที่รูสมศรีหลับตารอจนเหน่งจับหัวควยถูไถร่องหีแล้ว กดอัดยัดมันเข้าไปในรูหีสมศรีสะดุ้งเกือบสุดตัวหน้าบูดเบี้ยวเพราะควยใหญ่ ของเหน่งทำให้เจ็บหีแต่เหน่งไม่สนใจทั้งที่เจ็บควยเช่นกัน เพราะรูหีสมศรียังคับแน่นรัดควยเขา

เขาเริ่มโยกซอยเย็ดกระเด้า สมศรีเริ่มคราง โอยๆ ซีดๆ ขยับเอวร่อนหีรับเธอครางบอกเสียงกระเส่า “แรงๆ ลูกแม่ๆ เสียวเงี่ยนควยใหญ่ดีเหลือเกิน” เหน่งเริ่มกระเด้ากระแทกแรงๆ อย่างไม่ปราณีสมศรีไม่พูดบ่นได้แต่ครางหอนซี๊ด ปาก ขาสั่น กระเด้าหีสู้อย่างลืมตัว เหน่งลองเอามือจับอกเต้านอกชุดนอนมันเต่งตึงแน่นมือเป็นที่สุด สมศรีขยับไหล่ปลดชุดนอนลงทำให้นมสองเต้าที่ขาวโพนเต่งตึงเป็นอิสระ เหน่งไม่รอช้าทั้งบีบคลึงขย้ำอย่างสนุกมือ ทั้งยังก้มหน้าลงคลุกไซร้สองเต้าขาวทั้งดูดหัวนมจนสมศรีแอ่นอกให้หายใจหอบ ระทวยสองแขนโอบกอดรัดเขาอย่างสุดใคร่สุดสวาท เหน่งยังโยกตูดขึ้นลงกระแทกเย็ดหีสมศรีไม่อยู่นิ่งเขาไม่นึกว่าจะมีวันนี้ สมศรครางบอก “สุขสุดเสียวเงี่ยนเหลือเกินลูกแม่” เหน่งบอก “ผมก็เงี่ยนครับแม่” สมศรีบอก “น้ำแตกในเลยไม่ต้องชักออก” เหน่งเย็ดซอยอย่างสนุกมันอยู่ครู่ใหญ่จนหีสมศรีหลั่งน้ำออกมาแฉะเลอะขนหมอย ในที่สุดสมศรีก็เกร็งตัวขากระตุกแล้วหยุดนิ่งหายใจหอบเหนื่อย เหน่งตั้งหน้าตั้งตาเย็ดกระเด้าหนักๆ อีกหลายทีแล้วก็หลั่งน้ำกามใส่ในรูหีแม่ ทุกอย่างหยุดนิ่งด้วยความเหนื่อยล้าและความสุข สมศรีกอดลูบหัวเหน่งซบอกเธออย่างเอนดูแล้วกระซิบถาม “ชอบไหม” เหน่งพยักหน้าสมศรีบอก “ชอบก็เย็ดแม่อีกนะ” เหน่งกอดจูบลูบไร้เธออยู่ครู่เดียวก็คึกคักขึ้นอีกทำเอา สมศรีตะลึงถาม “ทำไมเร็วจัง” เหน่งบอก “แม่สวยผมอยากเย็ดมานานแล้วให้ผมเย็ดนะ” สมศรีไม่ปฏิเสธถ่างขาให้เขาขึ้นขย่มเย็ดอีก คืนนั้นเหน่งเอารวมไปถึงสี่ทีจึงหลับคาอกส่วนสมศรีก็หลับคาควยเขา เช้าขึ้นเหน่งไม่เห็นสมศรีบนเตียงแล้วคงออกไปทำกิจส่วนตัว เขาออกมาเจอเธอๆ ก็ยิ้มหวานให้อย่างมีความสุขส่วนธงชัยยิ้มให้ไม่พูดอะไรทำ ตัวตามปกติ…